Duizend dagen zelfstandig, wat heb ik daaruit geleerd?

1000 dagen zelfstandig, wat heb ik daaruit geleerd

Amai, ik kreeg plots via Linkedin een aantal felicitaties binnen over een verjaardag. Even sloeg de schrik mij om het hart? Gaat Linkedin de Facebook-toer op? Heb ik een privacy instelling niet juist aangepast?

Ik hou er niet zo van om teveel persoonlijke informatie online te gooien, mijn verjaardag hou ik liever voor mezelf, vrienden en familie. En trouwens, ouder worden doe je gewoon dag na dag, daar is niets moeilijks aan.

Dus moest het om een andere reden zijn dat ik gefeliciteerd werd. Het was blijkbaar een “zoveel-jaar-aan-de-slag-bij” feestje. En dat bleef blijkbaar niet bij 1 felicitatie.  Neen, meerdere liepen binnen, met persoonlijke boodschappen van mensen waarmee ik vroeger altijd fijn samenwerkte.

Dat doet deugd. Ook om te zien dat de knoppen voor een gestandaardiseerde boodschap niet gebruikt waren, maar gewoon gemeende woorden werden neergeschreven.

Het daagde dat ik al 3 jaar zelfstandig ben. Dat is in mijn eigen termen zowat 1000 dagen, ik hou ervan om dingen eenvoudig te bekijken.

Wat me uit die duizend dagen is bijgebleven?

  • Bij de effectieve opstart was het zoeken. Ik had er geen idee van hoe ik eraan moest beginnen. Er zijn kantoren en online uitleg ten spijt, maar uiteindelijk moest ik alles zelf uitzoeken tot in detail.
  • De belangrijkste personen die me toen echt vooruit hebben geholpen waren de adviseur van de bank, de notaris en vooral: mijn boekhouder. Dus: het advies dat er een klik moet zijn met je boekhouder klopt.
  • Ik heb een zeer bescheiden opzet van mijn zelfstandige activiteit, ik “verkoop” mijn tijd. Dat is zowat het eenvoudigste zakenmodel dat je kan opzetten. Maar zelfs daarin zou ik zeggen: verzeker je voldoende. Het lijkt saaie materie, juist. Maar ik ging er ook vanuit dat ik “dat allemaal niet nodig heb”. Fout.
  • Slimme accidenten bestaan niet. Ik ben van een stelling gevallen, niets aan te doen. Mijn zaterdag “even-snel-een-handje-toesteken-bij-de-scouts” eindigde in het UZ Gent. Om een heel lang verhaal kort te houden: ik had gelukkig een verzekering gewaarborgd inkomen. En een hospitalisatieverzekering. Dat heeft ons gezin een hoop gedoe bespaard.
  • Netwerken kan in vele vormen. Mijn sterkste netwerk zit in mijn telefoon. Ik heb een hoop nummers, mensen die ik mag en kan opbellen. Je hoeft niet continu alle belangrijke feestjes af te gaan. Maar, durf naar buiten te treden op een of andere manier.
  • Stel vragen, ga ervan uit dat andere mensen je hulp kunnen gebruiken. 
  • Start met luisteren. Je hebt 2 oren en 1 mond. Gebruik ze dan ook in die verhouding. Ik probeer eerst alles goed te begrijpen voor ik mijn kwek opentrek.
  • 3 Woorden om meer te gebruiken: “dank u”, “goed zo”, “neen”. Ik ben zelf zeer gevoelig aan goede manieren. Een ‘dank u’ en ‘hallo’ kosten niets.
  • Vergeet niet om mensen die goed werk leveren daar ook op te wijzen. Heel duidelijk te zijn en hen te zeggen: “Je bent goed bezig”. 



Gewaarborgd inkomen… saaiste post ooit?

De verzekering gewaarborgd inkomen zorgt voor een zachtere landing maar de verzekering is niet verplicht. Toch doen.

Hou u vast, ik wil het even over de gewaarborgd inkomen verzekering hebben.

Het wat?
Het gewaarborgd inkomen.

Als werknemer heb je hier nog nooit van gehoord, en heb je dit ook niet nodig.

Maar ik ben ondertussen een tweetal jaar zelfstandig, beetje door samenloop van omstandigheden. Zelfstandig worden heb ik in feite gewoon gedaan op vraag om bij Moovly.com terug bij te springen. Die uitdaging was mega-groot, dan spring ik.
Heel eenvoudig gesteld weet je meestal niet alles als je zelfstandig wordt, dus ga je te rade bij je bank, boekhouder, je googelt erop los, en je begint eraan.
Mijn bank stelde me voor om een verzekering “gewaarborgd inkomen” af te sluiten, zowat twee maand nadat ik gestart was.

Ik kende de verzekering niet, maar had er wel over gelezen (google, weet je wel…). Dus ik naar de bank, en die stelden me voor om niet te gek te doen. Neem een zeer beperkte som voor een paar tiental maanden qua uitkering. Zo kom je aan een paar tientallen euro’s per maand qua kost, afhankelijk van de activiteit die je uitoefent.
Ik zit nogal veel aan een klavier, weinig risico aan verbonden.

Het voorstel leek me zeer aannemelijk, ik had een verzekering van ruwweg 1000 euro voor 36 maanden bij arbeidsongeschiktheid, en daar betaalde ik geen 100 euro per maand voor. Dus, pootje onder papier gezet, done deal.

Dik anderhalf jaar later…

Ik ben vrijwilliger bij de scouts. Leve de jeugd en de jeugdbeweging!
Al 7 jaar zit ik in het oudercomité van Scouts Sint Jan Wetteren, en we helpen er zorgen voor de lastige zaken voor de groep – zoals nieuwe lokalen. Dat wil zeggen, je weekend af en toe eens opofferen en de handen uit de mouwen steken. Ik ben niet bang van een verbouwing meer of minder, heb wel wat ervaring met bouwen en verbouwen.

Maar het ging dus eens fout

Ik denderde van een stelling naar beneden en eindigde op betonvloer – dat was niet zo erg en het was ook niet mega hoog. Maar helaas zat mijn onderbeen gekneld tussen metaal van de stelling en een zware dragende houten balk.
Dat was heel wat minder: denk aan een lucifertje dat breekt … veel brokjes en stukjes… Nooit gedacht dat een been een bocht kan maken in meerdere richtingen.

Resultaat:
Een zeer lange revalidatie (nu nog bezig, zo’n anderhalf jaar later) en heel wat titanium vijzen en wat platen ingebouwd gekregen in onderbeen.
Titanium Inside! Eindelijk ben ik deels recycleerbaar.
Voor wie het echt wil weten: Neen, het titanium in je lichaam piept niet tijdens de metaal scan in de luchthaven.
Maar ik word wel iedere keer tegengehouden.
Er moet iets zijn wat mijn elektrische weerstand ontregelt.

Trouwens, aan titanium zijn wel voordelen: je mag er mee zwemmen, want het weegt niet zoveel en hoeft het niet jaarlijks te schilderen want het is roestvrij.

Clou van het verhaal

Omdat ik in het weekend bij de scouts een handje ging helpen, was dit dus een ongeval in mijn vrije tijd, en geen arbeidsongeval… en als zelfstandige val je dan terug op je eigen voorzieningen.

Eerlijk: dikke pluim voor mijn verzekering, het is zowat de enige dienst waar “papierberg” niet bestaat, ongelooflijk. De dienstverlening was super, snel en duidelijk.

Dus bij deze: laat je als zelfstandige verzekeren voor een gewaarborgd inkomen.

Vraag advies aan specialisten. Ik hoop echt dat je je verzekeringen nooit nodig hebt, en kijk ook graag wat uit je doppen – je hoeft je ook niet “over” te verzekeren.
Maar niet verzekerd zijn is gewoon dom.

Ik had ook nooit gedacht dat ik het nodig zou hebben.