Gewaarborgd inkomen… saaiste post ooit?

De verzekering gewaarborgd inkomen zorgt voor een zachtere landing maar de verzekering is niet verplicht. Toch doen.

Hou u vast, ik wil het even over de gewaarborgd inkomen verzekering hebben.

Het wat?
Het gewaarborgd inkomen.

Als werknemer heb je hier nog nooit van gehoord, en heb je dit ook niet nodig.

Maar ik ben ondertussen een tweetal jaar zelfstandig, beetje door samenloop van omstandigheden. Zelfstandig worden heb ik in feite gewoon gedaan op vraag om bij Moovly.com terug bij te springen. Die uitdaging was mega-groot, dan spring ik.
Heel eenvoudig gesteld weet je meestal niet alles als je zelfstandig wordt, dus ga je te rade bij je bank, boekhouder, je googelt erop los, en je begint eraan.
Mijn bank stelde me voor om een verzekering “gewaarborgd inkomen” af te sluiten, zowat twee maand nadat ik gestart was.

Ik kende de verzekering niet, maar had er wel over gelezen (google, weet je wel…). Dus ik naar de bank, en die stelden me voor om niet te gek te doen. Neem een zeer beperkte som voor een paar tiental maanden qua uitkering. Zo kom je aan een paar tientallen euro’s per maand qua kost, afhankelijk van de activiteit die je uitoefent.
Ik zit nogal veel aan een klavier, weinig risico aan verbonden.

Het voorstel leek me zeer aannemelijk, ik had een verzekering van ruwweg 1000 euro voor 36 maanden bij arbeidsongeschiktheid, en daar betaalde ik geen 100 euro per maand voor. Dus, pootje onder papier gezet, done deal.

Dik anderhalf jaar later…

Ik ben vrijwilliger bij de scouts. Leve de jeugd en de jeugdbeweging!
Al 7 jaar zit ik in het oudercomité van Scouts Sint Jan Wetteren, en we helpen er zorgen voor de lastige zaken voor de groep – zoals nieuwe lokalen. Dat wil zeggen, je weekend af en toe eens opofferen en de handen uit de mouwen steken. Ik ben niet bang van een verbouwing meer of minder, heb wel wat ervaring met bouwen en verbouwen.

Maar het ging dus eens fout

Ik denderde van een stelling naar beneden en eindigde op betonvloer – dat was niet zo erg en het was ook niet mega hoog. Maar helaas zat mijn onderbeen gekneld tussen metaal van de stelling en een zware dragende houten balk.
Dat was heel wat minder: denk aan een lucifertje dat breekt … veel brokjes en stukjes… Nooit gedacht dat een been een bocht kan maken in meerdere richtingen.

Resultaat:
Een zeer lange revalidatie (nu nog bezig, zo’n anderhalf jaar later) en heel wat titanium vijzen en wat platen ingebouwd gekregen in onderbeen.
Titanium Inside! Eindelijk ben ik deels recycleerbaar.
Voor wie het echt wil weten: Neen, het titanium in je lichaam piept niet tijdens de metaal scan in de luchthaven.
Maar ik word wel iedere keer tegengehouden.
Er moet iets zijn wat mijn elektrische weerstand ontregelt.

Trouwens, aan titanium zijn wel voordelen: je mag er mee zwemmen, want het weegt niet zoveel en hoeft het niet jaarlijks te schilderen want het is roestvrij.

Clou van het verhaal

Omdat ik in het weekend bij de scouts een handje ging helpen, was dit dus een ongeval in mijn vrije tijd, en geen arbeidsongeval… en als zelfstandige val je dan terug op je eigen voorzieningen.

Eerlijk: dikke pluim voor mijn verzekering, het is zowat de enige dienst waar “papierberg” niet bestaat, ongelooflijk. De dienstverlening was super, snel en duidelijk.

Dus bij deze: laat je als zelfstandige verzekeren voor een gewaarborgd inkomen.

Vraag advies aan specialisten. Ik hoop echt dat je je verzekeringen nooit nodig hebt, en kijk ook graag wat uit je doppen – je hoeft je ook niet “over” te verzekeren.
Maar niet verzekerd zijn is gewoon dom.

Ik had ook nooit gedacht dat ik het nodig zou hebben.

Een zaak opstarten gaat met kleine stapjes en grote sprongen

Een eigen zaak opstarten gaat met kleine stapjes en soms ook grote sprongen

Een zaak opstarten doe je niet zomaar

Ik heb een paar jaar terug beslist om een paar zaken anders aan te pakken. Professioneel ging het hard, wat te hard om eerlijk te zijn. Tijd om kinderen en vrouw te zien was er quasi niet meer, ik stak al mijn energie en tijd in werk. En ik zag heel veel verkeer. Stilstaan.

Het was professioneel gezien zeer leuk, zeker als je zaken ten goede ziet veranderen. Mits wat gezond verstand, goede, transparante communicatie een dosis eerlijkheid, en vanzelfsprekend inzet, kan je heel veel situaties aanpakken. Al dreigen soms schulden – of erger faillissementen – bij de bedrijven waar je aan de slag bent. Eerlijk gezegd ben ik op mijn best in zo’n situaties, dan maakt het echt een verschil wat je doet.

Ik heb al heel veel puin geruimd. Zowel privé (… in verbouwingen dan, zo heb ik er twee achter de rug ;-)) als professioneel.
Ik ben goed in verandering, al zeg ik het zelf: ik laat graag iets beter of properder achter dan zoals ik het aantref, dat zit gewoon in mijn natuur, is er door mijn opvoeding zowat in gehamerd.

Werken moeten we allemaal, en ik zit niet graag stil. Maar ook in werk veranderen zaken, en toen ik doorhad dat ik na een overname op een dood spoor zat (…had helaas meerdere keren gewaarschuwd dat strategie niet OK zat…), hield ik liever de eer aan mezelf.

Niet de moeilijke financiële situatie op zich, veeleer het feit dat er echt gewoon niet meer werd geluisterd naar zeer redelijke argumenten deed me de knoop doorhakken: ik moest iets doen, dit was een dood spoor. Dan zijn 2 kinderen een voordeel, er is namelijk  zoiets als ouderschapsverlof. Ik nam alles ineens op, en zou niet meer terugkeren.
Daar heb ik me ook aan gehouden. Principes moet je zo lang mogelijk aanhouden. Tot je niet meer kan (zie quote van G. Eyskens over principes).

En daarna?

Wel, ik had geen plan. Eerlijk. Mijn idee was om zorgeloos de zomervakantie door te brengen met mijn 2 ukken 24 op 7 aan mijn zij. Ze worden te snel groot, dat is een waarheid als een koe. Maar ik wou toch eens twee maanden dag in dag uit met hen bezig zijn, en daarom heb ik dat ook gedaan. Ik wil aanwezig zijn voor mijn kinderen, ze hebben recht op een aanwezige papa 😉

Na de grote vakantie zou ik wel aan werk gaan beginnen.

Maar dan gaat de telefoon, en krijg je vragen en ook een interessant voorstel. Dat streelt je ijdelheid, maar deed me vooral goesting krijgen. En blijkt plots ook dat die uitdaging best als zelfstandige wordt aangepakt: Het was een start-up, er was gewoon quasi niets qua structuur.

Tiens. Daar had ik totaal nog geen ervaring mee: als zelfstandige mee iets opstarten. Ik had al een paar teams opgestart, of een ‘business unit’ opgestart en geleid, maar dat was altijd redelijk veilig binnen de vleugels van een groter geheel.

Beetje googlen, veel lezen en bespreken. Uiteindelijk beslist om toch zelfstandig te worden, ik zou mijn eigen zaak opstarten. Dat is niet zo moeilijk, want het gebeurt dagelijks. Maar het is ook niet echt duidelijk voor iemand die er moet aan beginnen en die geen voorbeelden heeft.

Ik wist dus wat ik zou gaan doen: tijdelijk bijspringen in een bedrijf, en mijn ervaring en aanpak ten dienste stellen van een op te bouwen team. Veel zelf doen, handen uit de mouwen steken, en vooral kennis doorgeven en nieuwe mensen nieuwe zaken bijleren, hen continu op de rand van hun comfortzone laten balanceren. Dat zag ik volledig zitten.

Maar dat moest dan in een bedrijfje gegoten worden.

Een vennootschap opstarten…amai.

Ik heb voor een bvba gekozen (mijn vrouw koos de naam), omdat dat na veel lezen en wikken en wegen, de meest interessante vorm bleek voor financiële optimalisatie en risicobeperking. Er zijn vele andere ondernemingsvormen (commanditaire vennootschap, eenmanszaak, eenpersoonsvennootschap), maar dat is voer voor een andere discussie 😉

Door met 2 personen een bvba op te richten, kun je redelijk snel starten. Je moet een bankrekening openen bij een bank, en daar tenminste 1/3 van het startkapitaal op plaatsen (omdat je niet alleen bent als oprichter van de vennootschap kan dat zo, en hoef je niet in een keer het volledige bedrag vol te storten).

Van die stap moet je een attest aanvragen aan de bank, en met dat attest, je doelomschrijving en je financieel plan uiteindelijk naar de notaris gaan.

Dus: eerst bekijken wat je gaat/wil doen. Dat schrijf je neer in je doelomschrijving. Dat is een tekst die beschrijft wat het bedrijf zal doen, wat het wel zal en mag doen (en bijgevolg wat het dan ook niet mag doen). Laat die tekst ook eens door je boekhouder lezen, die zal je een hoop informatie kunnen geven.

Rond je doelomschrijving maak je ook een financieel plan. Dat plan kan soms op 1 A4, maar vraag aan je boekhouder om het eens snel na te kijken. Je kan ook aan je boekhouder een financieel plan vragen. Dat kost iets, maar is tenminste professioneel opgemaakt.

En daarna heb je de stap naar de bank en notaris, en dan kan je snel vooruit.

Al die stappen uitvlooien hebben me meer dan 8 weken zoeken gekost. Omdat ik nergens kon vinden wat exact allemaal nodig was, wat voor mij de beste keuze was, en hoe het opstarten concreet in zijn werk ging:  van wie exact wat werd verwacht.

Uiteindelijk is het allemaal goed gekomen. Maar een doelomschrijving was me bijvoorbeeld totaal onbekend. Het feit dat je eerst naar de bank moet en pas daarna naar de notaris, … allemaal nieuw.

Dus op een rijtje, in het kort:

  • Bedenk wat je wil gaan doen. Schrijf dat neer. Dit wordt de basis van je doelomschrijving
  • Bedenk hoe je er geld mee zou kunnen verdienen, dat wordt de basis van je financieel plan. Denk 3 jaar vooruit
  • Zoek uit welke vennootschapsvorm je wil opzetten, de ene vorm is niet zo voordelig als de andere. Dat is echt zeer specifiek, voor sommige vennootschappen heb je ook startkapitaal nodig (bijv. een bvba)
  • Als je dat kapitaal hebt, naar de bank om een rekening te openen. Daar krijg je een attest van
  • Zoek ook een goede boekhouder ondertussen, leg hem je idee en plan eens voor
  • Een boekhouder is soms van vele markten thuis en zal je helpen de ruwe kantjes van je plan bij te schaven
  • Als je alle feedback hebt, ga je met je doelomschrijving, je financieel plan en attest van de bank naar de notaris

Ik wil graag mijn ervaringen rond een zaak opstarten delen, misschien spaart er iemand een hoop tijd mee. Wie meer wil weten, laat gerust iets horen, of stel maar vragen (ik gebruik vooral Twitter).

Hopelijk spoort het aan om toch de stap te zetten. Beter iets proberen met hart en ziel, dan nooit die stap gezet te hebben.

Ga ervoor, je bent niet enige.

Nog een tip:

Zoek echt een goede boekhouder – vergelijk er een paar, zoek ze in je buurt: dat is makkelijk. Je werkt altijd met mensen, als de “klik” er is, dan komt dat goed.

En als ultieme uitsmijter:

Neem een verzekering gewaarborgd inkomen. Dat stelde mijn bank me voor. Ik wist niet echt dat zo’n verzekering bestond en wat dat inhield. Omdat de kost zeer goed meeviel per maand, deed ik het. En ik heb de verzekering helaas al nodig gehad.
Daarom: neem ook zo’n verzekering. Ik hoop dat je ze nooit nodig mag hebben.

Ondertussen is dit al meer dan duizen dagen geleden. Als je wil weten wat ik ervan leerde, dan lees je beter dit ook eens.