Citytrip Boedapest, zeker doen, echt de moeite waard

Citytrip Boedapest, zeker doen, echt de moeite waard

Citytrip Boedapest, zeker doen, echt de moeite waard

Een citytrip Boedapest staat bij niet zo veel mensen op het lijstje van "daar wil ik echt heen". Onterecht. 
Al ben ik een beetje bevooroordeeld: ik was er eerder in 1994 al eens heen getrokken, toen Boedapest nog lang haar had, en ik net een kleine 5 jaar vrij van het communisme was - of was dat andersom?

We hebben al enige citytrips achter de rug, en bij het zoeken naar "waar gaan we heen"; stelde ik eens voor om naar Boedapest te gaan. Met onze kinderen erbij,  ze hadden nog een citytrip tegoed, wegens een flauw excuus om er zelf ook eens uit te zijn. Al moest ik wat argumenteren om toch naar Boedapest te gaan. Parijs, Londen, Berlijn passeerden ook de revue, maar daar waren we al eerder.

Uiteindelijk kreeg ik het voordeel van de twijfel. De schrik zat er een beetje in dat het daar te "oudbollig", "te koud" en "te weinig te beleven" zou zijn.  
Na wat opzoekwerk - met het been stijf gehouden - werden al die vooroordelen verticaal geklasseerd.  

Dus maar snel vliegtickets gezocht, nog een luchthaven voor erbij, en de helft van het geregel was al in orde. We vlogen eens vanuit Eindhoven, omdat de uurregeling daar gewoon veel interessanter was. Nadeel is dat je dan vroeg in Eindhoven moet staan? Dus werd het maar een nachtje Novotellen.  
Het aanbod "overnachting+parking+shuttledienst" was reuze handig en niet duur. Dat, en nog een uitgebreid ontbijt op je dooie gemak kunnen nemen....  
Novotel boeken was gewoon de betere optie.

We werden vakkundig om 7u20 opgehaald, en om 7u25 al aan de luchthaven afgezet. De Wizzair Airbus heeft zijn naam niet gestolen: 180 passagiers werden netjes opgestapeld en feilloos op het tarmac in Boedapest gedropt.  
Perfect op tijd, reuze service. Fijn, was onze eerste keer met Wizzair.

Eenmaal in het verbazend warme Boedapest aangekomen is het wel Forinten sprokkelen: de Euro wordt er aanvaard, maar niet aan de beste wisselkoers. Daarom even snel naar de bankautomaat Forinten halen. Leuke les voor de kinderen: vreemde valuta en wisselkoersen.

Dan 4 tickets voor bus 100E - de expres busdienst van luchthaven rechtstreeks naar Kalvin Tér - voor een goeie 11 euro geregeld, een mooie deal.  
Maar die expres bus zat ook propvol, je kreeg er geen toerist meer bij gewrongen, het sardientjes-in-blik gevoel. En dat voor een rit van een klein halfuur.

Dat sardientjes-gevoel werd onze dochter plots teveel: ze verloor er alle kleur door. Spierwit, lijkbleek werd ze plots. Heel raar. Haar snel laten neerzitten. En even op tanden moeten bijten. We hadden helemaal niets te eten bij, geen suiker, snoepjes... niets… foutje van papa en mama. NIets bij de hand om de bloedsuikerspiegel even snel bij te regelen.

Dan maar ineens de grove middelen: op Kalvin Tér bleek een Burger King te zijn. Daar kunnen we cola gaan tanken. Met een hamburger of een andere vet-suiker combinatie: eender wat om Saar weer kleur te doen krijgen. En die kleur kwam gelukkig snel terug op haar gelaat. Dit was even een heel bizar halfuur voor ons, en zou achteraf het enige minpuntje van de reis blijken, gelukkig maar.

Google Maps troonde ons van Kalvin Tér naar ons Bohem Art hotel, ook te voet kan je op Maps beroep doen. Leve de technologie. 
In het hotel werd alle bagage gedumpt, en de kamer met 2 verdiepingen en molenaarstrap is een succes: supergroot, mooi, modern. Leuk hotel, echte aanrader voor wie in het centrum wil zitten van Boedapest en de grote ketens eerder eens links wil laten liggen.

Ik wou een plaats zeker terug gaan bekijken uit mijn allereerste bezoek: Het even beroemde als beruchte "Tilos az A" café opzoeken. In 1994 de plaats waar we megaveel leuke avonden beleefden in bar en kelder.  Het café sloot in 1995 en heet tegenwoordig Zappa Bistro.   
Je zoekt eens op Frank Zappa waarom. 

De muurschilderingen achteraan het café zijn er nog - die zijn blijkbaar beschermd als cultureel erfgoed. Voor de rest staat de tand des tijds er ook niet stil: de ganse buurt is opgewaardeerd, inclusief het café. Maar het is nog herkenbaar, al is "mainstream" nu we de teneur. Dat was in 1994 helemaal anders. 
Op het terras proeven we de eerste Hongaarse “homemade lemonades” dat wordt super bevonden: spuitwater met limoen, citroen, sinaasappel…  
Een winnende combinatie in zo’n mooi weer.

We gaan daarna te voet gewoon verder richting Donau, naar het monument van de Schoenen op de Donaukade. Dat is nog een eind stappen voor de kinderen, en die beginnen een beetje moe te worden. Een ommetje langs het Hard Rock café doet wonderen. Snel een pet en T-shirt gekocht, zo is de jeugd weer hip. Net naast het Hard Rock café, op het Vörörsmarty plein, is er een Street food markt - sfeer en kraampjes zat. 
Zeer leuk.

Het valt me onderweg echt op: het oude stadscentrum - de kern aan de Donau is echt proper. Alles netjes, opgeruimd en gepoetst. Ongelooflijk veel tijd en geld moet er zijn gestopt in de opwaardering en renovatie van de gevels. Het grauwe, grijze is weg - welkom super propere gevels.

Het warme weer en de propere omgeving doen veel: er zijn een hoop mensen in de stad.

Na het bezoek aan de Schoenen op de Donaukade, beslissen we om tram 2 terug naar het hotel te nemen, even een uurtje bekomen. Daarna snel een aperitiefje gedronken (home-made limonade nummer 2 van die dag), en daarna naar Fat Mo’s Music Pub, veel te pikante ribben gaan eten. Niet lekker wegens te pikant en te duur voor wat het maar is. Je laat je maar 1 keer vangen, geen 2 keer.

De dag wordt afgesloten in de bar van het hotel, een Tokaj witte wijn (of 2) die een mooie dag perfect afsluit.

Wat we later in het weekend zullen ontdekken: tel altijd je wisselgeld als je cash betaalt in Boedapest. Er zijn gehaaide kassiers die 'onschuldig' verkeerd teruggeven, en je raadt het nooit, dat is steevast in jouw nadeel. 
Dat viel een paar keer op, dus: tel direct en "en plein public" je wisselgeld.

Boedapest is ondertussen wel een hit bij ons gezin. We zijn na de eerste dag danig onder de indruk. Dus, doen we 's anderendaags een echte tocht. We gaan het Vrijheidsbeeld naast de citadel aan de overkant van de Donau bezoeken, te voet, de steile klim doen. Dat is voor papa een uitdaging met zijn halve poot.

De tocht begint nochtans goed, het weer is fantastisch: stralende zon, lichte bries, net alsof het al zomer is in Hongarije. 
We steken de Vrijheidsbrug over (net om de hoek aan ons hotel) en beginnen aan de klim. Het is afzien, heet, steil en lang. Maar, na veel gejammer door de kinderen raken we uiteindelijk boven, en daar staat een ... ijsjeskar. 
Daar maken we dan gretig gebruik van. Na wat foto's gaan we ... te voet verder terug naar de stad.

 

Over de auteur

Het is leuk om fijne zaken wat bij te houden en te delen met anderen. Misschien help ik zo iemand om inspiratie op te doen.
En dat is het belangrijkste doel van de site. Meer niet.