Opstarten als zelfstandige gaat met kleine stapjes en grote sprongen

Opstarten als zelfstandige gaat met kleine stapjes en grote sprongen

Opstarten als zelfstandige gaat met kleine stapjes en grote sprongen

Opstarten als zelfstandige doe je niet zomaar.
Ik heb een paar jaar terug beslist om de zaken anders aan te pakken. Professioneel ging het hard, te hard om eerlijk te zijn. Tijd om mijn kinderen en vrouw te zien was er quasi niet meer, ik stak al mijn energie en tijd in werk. En ik zag heel veel verkeer. Stilstaan.

Het was professioneel gezien ergens ook leuk, zeker als je zaken ten goede ziet veranderen. Mits wat gezond verstand, goede, transparante communicatie een dosis eerlijkheid, en vanzelfsprekend inzet, kan je heel veel situaties aanpakken. Al dreigen soms schulden - of erger faillissementen - bij de bedrijven waar je aan de slag bent. Eerlijk gezegd ben ik op mijn best in zo'n situaties: als het echt een verschil wat je doet.

Ik heb dus al heel veel puin geruimd. Zowel privé (... in verbouwingen dan, zo heb ik er twee drie achter de rug ;-)) als professioneel. Ik ben goed in verandering, al zeg ik het zelf: ik laat graag iets beter of properder achter dan zoals ik het aantref. 
Dat zit gewoon in mijn natuur, is er door mijn opvoeding en opleiding zowat in gehamerd.

Werken moeten we allemaal, en ik zit niet graag stil. Maar ook in werk veranderen zaken heel plots. Toen ik na een overname doorhad dat ik op een dood spoor zat, hield ik liever de eer aan mezelf, en ik stapte op. Niet de uiterst moeilijke financiële situatie van het bedrijf vormde een probleem, daar kon ik mee overweg. Al was het echt niet makkelijk om mensen te moeten moeten laten gaan... het moeten kiezen wie en waarom. Dat is echt niet evident. Wie daar niet van wakker ligt, moet hulp zoeken.
Maar ik deed er alles aan om het bedrijf in kwestie boven water te krijgen en houden. 
Want dat was het echt: "pompen of verzuipen".

Ik heb toen heel lange dagen geklopt toen en veel moeilijke knopen doorgehakt, maar daar kon ik ergens nog mee om. Maar waar het echt wrong voor mij, was het feit dat er echt gewoon niet meer werd geluisterd naar zeer redelijke argumenten. Ik werkte op basis van cijfers en gezond verstand, en stuurde op die manier bij. Dat was op de lange duur ook niet meer voldoende voor een raad van bestuur, er was altijd een 'meer'. Dat deed me uiteindelijk de knoop doorhakken: aan de uitzichtloze situatie kon enkel ikzelf een eind maken.
Je bent geen boom: als het echt niet meer lukt, of als je echt niet meer kan of wil, kan je een stap opzij zetten.

En dan zijn in zo'n situatie 2 kinderen een voordeel. Er is namelijk  zoiets als ouderschapsverlof. Ik nam alle verlof ineens op meer dan 3 maand, en zou niet meer terugkeren. 
Daar heb ik me ook aan gehouden, ik ben nogal principieel. 
En principes moet je zo lang mogelijk aanhouden. 
Tot je niet meer kan (zie G. Eyskens over principes).

En daarna?
Wel, ik had geen plan "na mijn verlof". Eerlijk. 
Mijn idee was om zorgeloos de zomervakantie door te brengen met mijn 2 ukken 24 op 7 aan mijn zij. Dat was het eerste doel, en daar wou ik me mee bezig houden. Ze worden te snel groot, dat is een waarheid als een koe. Maar ik wou echt eens twee maanden dag in dag uit met hen bezig zijn, en daarom heb ik dat ook gedaan. Ik wil aanwezig zijn voor mijn kinderen, ze hebben recht op een aanwezige papa ;-) Dat was mijn eigen keuze. 
Na "de grote vakantie" zou ik wel aan werk gaan beginnen.

Maar dan gaat op een dag tijdens die periode de telefoon, en krijg je vragen en ook een interessant voorstel. Dat streelt je ijdelheid.  Maar het voorstel deed me vooral "goesting" krijgen. En blijkt plots ook dat die nieuwe uitdaging best als zelfstandige wordt aangepakt: De uitdaging was bij een start-up, en daar was gewoon nog quasi niets aan structuur.

Dat maakte ook deel uit van de 'goesting': zoiets had ik nog nooit eerder gedaan, daar had ik totaal nog geen ervaring mee: een bedrijf mee iets opstarten (als zelfstandige). Ik had al een paar teams opgestart, of een 'business unit' opgestart en geleid, maar dat was altijd redelijk veilig binnen de vleugels van een groter bedrijf.

Dat werd dus een beetje (veel!) googlen, lezen en spreken met andere mensen die dat pad al eerder haddden gekozen. 
Uiteindelijk beslist om toch zelfstandig te worden, ik zou mijn eigen zaak opstarten. Dat is niet zo moeilijk, want het gebeurt dagelijks. Maar het is ook niet echt duidelijk voor iemand die er moet aan beginnen en die geen echte voorbeelden heeft in de kennissenkring.

Ik wist dus wat ik zou gaan doen: tijdelijk bijspringen in een bedrijf, en mijn ervaring en aanpak ten dienste stellen van een op te bouwen team. Veel zelf doen, handen uit de mouwen steken, en vooral kennis doorgeven en nieuwe mensen nieuwe zaken bijleren, hen continu op de rand van hun comfortzone laten balanceren. 
Dat zag ik volledig zitten. Maar dat moest dus in een vennootschap gegoten worden.

Een vennootschap opstarten...amai.
Ik heb voor een bv (toen bvba) gekozen, en mijn vrouw koos de naam. Omdat dat na veel lezen en wikken en wegen, een BV de meest interessante vorm bleek voor financiële risicobeperking. Er zijn vele andere ondernemingsvormen (commanditaire vennootschap, eenmanszaak, eenpersoonsvennootschap), maar dat is voer voor een andere discussie ;-)

Door met 2 personen een bvba op te richten, kun je redelijk snel starten. Je moet een bankrekening openen bij een bank, en daar tenminste 1/3 van het startkapitaal op plaatsen (omdat je niet alleen bent als oprichter van de vennootschap kan dat zo, en hoef je niet in een keer het volledige bedrag vol te storten).

Van die stap moet je een attest aanvragen aan de bank, en met dat attest, je doelomschrijving en je financieel plan uiteindelijk naar de notaris gaan.

Dus: eerst bekijken wat je gaat/wil doen. Dat schrijf je neer in je doelomschrijving. Dat is een tekst die beschrijft wat het bedrijf zal doen, wat het wel zal en mag doen (en bijgevolg wat het dan ook niet mag doen). Laat die tekst ook eens door je boekhouder lezen, die zal je een hoop informatie kunnen geven.

Rond je doelomschrijving maak je ook een financieel plan. Dat plan kan soms op 1 A4, maar vraag aan je boekhouder om het eens snel na te kijken. Je kan ook aan je boekhouder een financieel plan vragen. Dat kost iets, maar is tenminste professioneel opgemaakt.

En daarna heb je de stap naar de bank en notaris, en dan kan je snel vooruit.

Al die stappen uitvlooien hebben me meer dan 8 weken zoeken gekost. Omdat ik nergens kon vinden wat exact allemaal nodig was, wat voor mij de beste keuze was, en hoe het opstarten concreet in zijn werk ging:  van wie exact wat werd verwacht.

Uiteindelijk is het allemaal goed gekomen. Maar een doelomschrijving was me bijvoorbeeld totaal onbekend. Het feit dat je eerst naar de bank moet en pas daarna naar de notaris, ... allemaal nieuw.

Dus op een rijtje, in het kort:

  • Bedenk wat je wil gaan doen. Schrijf dat neer. Dit wordt de basis van je doelomschrijving
  • Bedenk hoe je er geld mee zou kunnen verdienen, dat wordt de basis van je financieel plan. Denk 5 jaar vooruit. Je financieel plan is een heel belangrijk stuk van je start.
  • Zoek uit welke vennootschapsvorm je wil opzetten, de ene vorm is niet zo voordelig als de andere. Dat is echt zeer specifiek, voor sommige vennootschappen heb je ook wat startkapitaal nodig (bijv. een bv)
  • Als je dat kapitaal hebt, naar de bank om een rekening te openen. Daar krijg je een attest van
  • Zoek ook een goede boekhouder ondertussen, leg hem je idee en plan eens voor
  • Een boekhouder is soms van vele markten thuis en zal je helpen de ruwe kantjes van je plan bij te schaven
  • Als je alle feedback hebt, ga je met je doelomschrijving, je financieel plan en attest van de bank naar de notaris
     

Ik wil graag mijn ervaringen rond een zaak opstarten delen, misschien spaart er iemand een hoop tijd mee. Wie meer wil weten, laat gerust iets horen, of stel maar vragen (ik gebruik vooral Twitter).

Hopelijk spoort het aan om toch de stap te zetten. Beter iets proberen met hart en ziel, dan nooit die stap gezet te hebben. Ga ervoor, je bent niet enige. Maar probeer. Ik bekijk dingen graag positief, zonder hard werk raak je sowiesoe niet vooruit.

Nog een tip:
Zoek echt een goede boekhouder - vergelijk er een paar, zoek ze in je buurt: dat is makkelijk. Je werkt altijd met mensen, als de "klik" er is, dan komt dat goed.

En als ultieme uitsmijter:
Neem een verzekering gewaarborgd inkomen. Dat stelde mijn bank me voor. Ik wist niet echt dat zo'n verzekering bestond en wat dat inhield. Omdat de kost zeer goed meeviel per maand, deed ik het. En ik heb de verzekering helaas al nodig gehad. Daarom: neem ook zo'n verzekering. Ik hoop dat je ze nooit nodig mag hebben.

Ondertussen is dit al meer dan duizen dagen geleden. Als je wil weten wat ik ervan leerde, dan lees je beter dit ook eens.

Over de auteur

Over jezelf schrijven is niet makkelijk, maar vooruit: Ik ben nieuwsgierig en snel verwonderd. 
Ik hou er echt van om te weten hoe iets tot stand is gekomen of opgelost en ben zeer geïnteresseerd in zaken die werken. Of net niet.
Dat is heel breed, maar denk dan bijvoorbeeld aan oude auto's, of mechanische toestellen uit de 19de eeuw. Of oude gebouwen, of beelden, of schilderijen, of...

Nieuwsgierig dus... altijd geïnteresseerd hoe iets ineen zit en waarom...