Weeral klaar voor eerste schooldag…

Saar en Maarten klaar voor eerste schooldag
Saar en Maarten klaar voor eerste schooldag

Alweer een eerste schooldag.

Met plezier zijn Saar en Maarten opnieuw naar school getrokken.

Al leek Maarten toch wat zenuwachtiger dan Saar … 🙂

Dat heet opgroeien, en nieuwe dingen blijven ontdekken. Gelukkig gaan ze momenteel nog steeds graag naar school en staan ze te popelen om hun vakantie te gaan vertellen aan de vriendjes van de klas.

Mijn schooltijd is lang voorbij, zo lang dat de oude gebouwen er al aan moeten geloven. Die waren tot op de draad versleten. Gelukkig ben ik een groot gelover en voorstander van levenslang blijven leren, misschien merk je het zelf, maar alle dagen kan je iets bijleren. Dat is dikwijls een kwestie van willen en onbevangen open staan voor nieuwe zaken.

Word een held, serveer komkommersoep

Wegens een voor de deur staand nieuwjaarsdiner, werd ik weeral eens geconfronteerd met: wat nu voorgeschoteld?

Het werd op algemene aanvraag – en onder lichte dwang-  komkommersoep. Ik had zelf geen zin in witloofsoep of slasoep. En snel komkommersoep maken deed ik zo, met de volgende ingrediĂ«nten:

    • 3 komkommers
    • 3 Ă  4 ajuinen (3 grote of 4 kleine)
    • 2 eetlepels olijfolie
    • 2 groentebouillonblokjes in 1 liter water (= +/- 4 glazen)
    • 1 glas volle melk
    • Peper en zout
    • Eventueel voor de afwerking: gepelde garnalen en wat dille

Eenmaal alles verzameld, ga je er als volgt mee aan de slag:

    • Snij 10 cm komkommer af en hou dat bij voor later (gebruik die blokjes later, als afwerking van de soep).
    • Schil en snij de ajuinen en komkommers in blokjes. Dit hoeft niet te klein want alles wordt nog gemixed.
    • Doe wat olijfolie in een grote pot en fruit de ajuin tot alles glazig is.
    • Doe er dan de komkommerblokjes bij.
    • Laat alles rustig 5 min stoven.
    • Doe er de liter groentebouillon bij.
    • Laat 20 minuten op laag vuurtje staan.
  • Mix zeer fijn.
  • Doe er glas volle melk bij.
  • Peper en zout bij doen naar believen.
  • Voila.

Voor de afwerking, snij dat stukje komkommer in zeer fijne blokjes en doe er een paar in de tasjes. Je kan er ook nog gepelde garnaaltjes bij doen en een takje dille op zetten.

De eindbeoordeling: Er werd net niet gevochten om nog een portie (omdat er kleine kinderen bij waren), maar iedereen vroeg na het proeven hoe de soep klaar te maken.

En dat is altijd leuk om te horen 🙂

Indianen heten Frederik

Volbloed indianen heten Frederik. Toch volgens mijn zoon van 4 jaar oud.

Indianen – de echte indianen, tenminste – die heten Frederik.
En dat heb ik niet zelf uitgevonden.

Vandaag was het verjaardagsfeestje van mijn zoon Maarten (4j), en als echte jongen werd er van cowboy en indiaan gespeeld.
Wie speelt geen cowboy en indiaan als hij net uit de pampers is? Dat is spelen met volle overgave.

Toen ‘m werd gevraagd hoe hij als indiaan wilde heten (Winnetou, enz.. werden voorgesteld), twijfelde Maarten geen seconde: “Frederik”. Dat leek het ventje de ideale indianennaam, los van alle tegenargumenten of meer bekende alternatieven.

Ik wil toch nog eens uitzoeken waar dat vandaan komt, want als het zo is dat indianen echt Frederik heten, dan rijd ik maar best met een paard naar m’n werk en steek ik beter een pluim achter mijn oren…

Trouwens, zouden indianen komkommersoep eten?

Maarten en het beertje. Groenhout-fractuur

Groenhout fractuur nummer twee op twee jaar tijd

Omdat we binnenkort trouwen komen fotogenieke tegenslagen altijd op verkeerde momenten: Maarten heeft het gepresteerd om de valversnelling uit te testen – kennis maken met de zwaartekracht in al zijn facetten…
Testplatform van dienst was het klimtoestel op de buitenschoolse opvang.

En jawel, ook daar houdt de 9,81m/s² zich staande.
Tot zover de proef.

Na het uitvoeren van die proef kwam dus de landing… en dat liep niet zo goed af voor de “rechter distale radius”  – of het spaakbeen, zoals gekend in de volksmond.

Een groenhout-fractuur was weeral Maarten’s deel… de tweede in 3 jaar.

Voor de niet-kenners (versta: de handige mensen die hun poten niet breken…): een groenhout-fractuur treedt op wanneer een zijde van een lang bot breekt en de andere zijde niet – denk aan een jonge twijg die te ver wordt geplooid. Die breekt, maar dan ook weer niet volledig.

Dokters en hun latijn…

Dokterslatijn. Zo ziet u het zelf ook eens. Een arm heet er gewoon "de distale radius".
Dokterslatijn. Echt waar.

Nog een geluk dat het internet bestaat

Of we wisten begot niet welk been in de voorarm was gebroken, en hoe in godsnaam die stukken weer aaneen te krijgen 🙂

Na wat röntgenfoto’s en wachten op de synthetische gips, konden we naar huis. We kregen van de dokter een mooie envelop mee voor de huisarts bestemd. Wegens veel te nieuwsgierig ging die envelop direct open, en daar zat een mapje met doodgewone cd-rom in. Zo speel je de röntgenfoto’s af op pc. Gedaan met het bijhouden van echte röntgenfoto’s… een 20 cent CD!

Al bij al een geniale vooruitgang, zeker omdat het minder omslachtig bijhouden is (en waarschijnlijk ook goedkoper om te maken).

Maarten trekt zich van de breuk noch het gips niet teveel aan.
Bij deze een geluk bij een ongeluk…

Maarten heeft altijd een beertje bij de hand.
Altijd een beertje bij de hand.

Met dank aan Juf Marie-Claire voor de hippe beer! Maarten is trouwens een grote dierenliefhebber en tuk op allerlei beestjes.

Paashaas jacht

De paashaas jacht, een tijdelijk jaarlijks fenomeen

En daarmee bedoelen we: De laatste 2 jaar kwam het voor, en we denken dat het nog een jaar of 2 zal duren. Daarna is de liefde voor dat beestje waarschijnlijk over.

Maar omdat de chocoladefabrieken weeral overuren zouden kunnen draaien tijdens de paasperiode, doen we graag mee aan paaseieren rapen. Iemand moet Barry Callebaut steunen, het is de grootste chocoladefabriek ter wereld is ons eens verteld. En die fabriek staat quasi in onze achtertuin (intergalactisch bekeken is de afstand verwaarloosbaar).

Maar belangrijker vandaag is: We hebben uiteindelijk een (mottige) uitleg kunnen verzinnen over wie wat doet met die paaseieren: Vanwaar ze komen, hoe die dan toch in de tuin geraken, en waarom ze verstopt zijn. Dus op de vragen “Is het de paashaas die ze legt?” of “Zijn het de klokken die ze wegstoppen?” hebben we eindelijk een antwoord.

Qua uitleg zijn mijn vrouw en ik eruit! We weten hoe je de paashaas aan de paasklokken kan rijmen

Onze oplossing: De klokken brengen de paaseieren mee uit Rome, en dumpen de hele hap gewoon in de tuin. Direct nadien komt de paashaas dan heel snel die eieren vakkundig verstoppen.

Nu het verhaal vakkundig in elkaar zit, en er voldoende chocolade in de tuin ligt, moet er op een onmenselijk vroeg uur naar chocolade worden gezocht. Ook al is gekleed gaan in pyjama-met-rubberlaarzen-en-niet-gekamd haar…

Let vooral op het paashaas mandje, dat is zelf gemaakt.

Trots en vol spanning om op paasei jacht te vertrekken
De leukste thuis, altijd al geweest
Zeker klaar en daar gaan we…
Gelukkig is de mand groot genoeg, de vangst is enorm!

Verbouwen in de hoogste versnelling met Bob-de-verbouwer

Jaartje-en-half zoet geweest met huis aan te kopen, vakkundig te laten verbouwen.. vorig huis verkopen, verhuizen…
We hebben dit ooit eens ingepland, en uitvoerig besproken op een reis in Frankrijk.

Het was dus een drukke periode…

We hebben eind november 2008 eerder toevallig een andere woning te koop gevonden, op 600m van waar we vroeger woonden. Is het dan de moeite om daarvoor te verhuizen? Ja.
Na bezichtigen en tekenen van compromis, kregen we op 9 maart 2009 de sleutels in handen van onze nieuwe woning. Het verbouwen kon starten.
Het is een gebouw uit 1969 dat met veel liefde voor moderne architectuur is ontworpen. Het huis is rechtlijnig en hoekig, geheel in lijn met onze karakters (We zijn nogal recht-door-zee. De “we” slaat ook op mijn vrouw ;-).

Voor de verbouwing zag het huis er zo uit.

Voor de start verbouwen

Het huis is zeer degelijk gebouwd met duurzame en degelijke materialen, de afwerking is van hetzelfde niveau. Wegens nieuwe regelneverij moet tegenwoordig de elektrische installatie gekeurd worden, en dient een huis een EPC (energieprestatiecertificaat) te krijgen. De elektriciteit werd afgekeurd, de aarding was niet meer zo conform een of andere regel.

Ook zagen we op de plannen van het huis dat er geen ‘vloerplaat’ lag (20 cm beton onder de vloer), en vertoonde de vloer in de woonkamer een barst met een verzakking. De centrale verwarming was ook recent vernieuwd, maar de verwarmingsbuizen in de vloer zaten er ook al 40 jaar. Die hebben het begeven in de winterperiode tussen de aankoop en het verlijden van de akte bij de notaris. Yes, hoeveel geluk kan je hebben… de leidingen kapot gevroren. 

Dus hebben we dan maar besloten de verbouwing ineens grondig aan te pakken: De vloeren gaan eruit, vloerplaat erin, leidingen erop, isolatielaag, chape en vloer. Idem voor de badkamer en keuken, het was een beetje donker en in hokjes verdeeld.
We zijn voorstander van licht in huis en dus besloten we  nog een paar muren te slopen, we behangen niet graag. De ramen en deuren in tropisch hardhout zijn mooi gedaan, maar hebben helaas enkele beglazing, dus die zouden er ook moeten aan geloven.

De draaitrap vonden we een tikkeltje onpraktisch en vooral gevaarlijk voor onze kleine kinderen. De trap willen we vervangen door een meer simpele uitvoering. Ook de schoorsteen (in natuursteen) in de woonkamer werd eruit gegooid, hij strookt niet met de lijnen die we in gedachten hadden.

De muurbekleding in de hal was een ander punt van discussie, de terracotta tegels zijn oud maar o-zo origineel. Na veel gediscussieer heb ik toch kunnen verkrijgen dat ze mochten blijven.

Om de aard van de woning te respecteren opteerden we zoveel mogelijk voor rechte lijnen.

Wat stond er dus op de  ‘to do’ lijst op 9 maart 2009?

1 – Eerste foto’s – 13 maart
2 – Eerste afbraken – 16 maart
3 – Alles uitgebroken – 22 maart
4 – Vloerplaat – 26 maart
5 – Chauffage – 1 april
6 – PU schuim – 20 april
7 – Chappe – 25 april
8 – Pleisteren – 12 mei
9 – Garagepoort – 25 mei
10 – Ramen deuren beneden – 27 mei
11 – Vloer beneden – 16 juni
12 – Verhuisd! (foto’s zijn van na 04 juli 2009)

En ik wou op 5 juli 2009 ten laatste verhuisd zijn.
Goed nieuws: We zijn op 4 juli 2009 verhuisd.

Het was dus druk, veel werk en ferm doorzetten… maar we zijn er geraakt!
The Block zijn een bende amateurs daartegen ;-p

Met dank aan Peter, Chris, Christophe, Hans en niet te vergeten de familie om te helpen! In een dikke 14 weken hard doorzetten, was alles achter de rug.

Hieronder een aantal foto’s van de werken.

Hal met draaitrap
De draaitrap leek ons wat gevaarlijk met 2 kleine kinderen

Update:

Ondertussen zijn ook de ramen boven vervangen, is de ondergrondse stookolietank verwijderd. Later, in 2011 werden de buitengevels uitgeslepen, gezandstraald en hervoegd.

Daarna, in 2014 volgde nog de tuin: die hebben we laten wegscheppen en volledig heraangelegd. De verdere binnenafwerking, zoals schilderen en details afwerken blijft gewoon zijn dooie gangetje gaan.
Neen, stilzitten is geen optie 🙂